Bijna alle helikoptermoeders in heel
Nederland denken er hetzelfde over. Je speelt als kind een spelletje op de Wii
met een geweer erin, en je wordt een massamoordenaar. Dit is niet waar,
onredelijk en stereotypisch. Je leest het hier.
Het zit zo. Veel
mensen denken tegenwoordig dat games een negatieve invloed op jongeren zijn.
Dit is niet waar. Integendeel, games
leren jongeren een hoge reactiesnelheid
aan, en bij MMORPG’s (Massief Multispeler Online Rollenspel) of andere
online games sociale vaardigheden en
je leert natuurlijk een heleboel van puzzelspellen.
Heel veel mensen zeggen dat je van games te veel aan gewelddadigheid wordt
blootgesteld, en daardoor veel gewelddadiger wordt. In dit betoog zie je waarom
dat argument niet waar is en de mensen die het gebruiken zich moeten schamen.
Games hebben een andere atmosfeer dan
in het echte leven
Natuurlijk,
als je een spel speelt zoals Call of Duty: Black Ops 2 of Grand Theft Auto:
Chinatown Wars is het wel iets anders om in die spellen een groep terroristen
omver te schieten of in de getto een bank te beroven dan in het echt. In het
echte leven voel je wat er gebeurt. In
het echt voel je het zweet, je hebt natuurlijk een beetje medelijden met de
Russen die gedwongen zijn om mee te vechten in WO2. Op een controller de
rechter trigger ingedrukt houden is anders dan een zwaar geweer vasthouden.
Games helpen je om beter te presteren
in je dagelijks leven.
Zoals ik al
zei in de inleiding leer je een hoge reactiesnelheid, sociale vaardigheden en
er komen aardig wat verbindingen in je grijze massa. Ook zorgen games ervoor
dat dyslectische kinderen beter leren lezen, helpen mensen met angst voor
spinnen in een virtuele wereld met de Oculus Rift (een soort hoofdtelefoon maar
dan voor je ogen) beter met hun angst omgaan en meer.
Conclusie
Zoals je kan
zien hebben games vrijwel geen invloed op iedereen van het menselijk ras, en er
is dus bijna geen discussiëren over mogelijk omdat er bijna geen argumenten
tegen computerspellen voor jongeren zijn.
